یک شهید با دو زیارتگاه
شهید جهانگیر کرمی پورکبوتر خونین بالی است که دارای دو زیارتگاه در بهشت زهرای تهران و روستای شوش از توابع شهرستان باشت در کهگیلویه و بویراحمد است.
استخوان های به جا مانده از پیکرسوخته این شهید در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد، اما یادبودی حاوی لباس ها و خاک تربتش در جوار بقعه متبرکه امامزاده سید شمس الدین (ع) در شهرستان باشت از توابع استان کهگیلویه و بویراحمد میعادگاه عاشقان ایثار و شهادت است.
این شهید والامقام نخستین پرستوی آسمانی دوران هشت سال دفاع مقدس در شهرستان باشت است که تنها ۲۴ روز پس از شروع جنگ تحمیلی به ملکوت الهی پر کشید.
این عرش نشین مکتب سرخ حسین (ع) در کسوت خدمه تانک از سوی ارتش جمهوری اسلامی ایران روانه جبهه های حق علیه باطل شد و در تاریخ ۲۳ مهر سال ۱۳۵۹ در منطقه عملیاتی پل کرخه به همراه پنج نفر از همرزمانش در تانک از سوی جنگنده بمب افکن های دشمن مورد حمله هوایی قرار گرفت و به درجه رفیع شهادت رسید.
شهید جهانگیر کرمی پور در سال ۱۳۳۸ در روستای آبده گاه از توابع بخش مرکزی شهرستان باشت دیده به جهان گشود.
این خاکی از جنس افلاک در بخش هایی از وصیت نامه اش با اشاره به این نکته که کشته شدن در راه خدا مردن نیست و شهید جاودان است پدر و مادرش را به صبر در برابر شهادتش فرا می خواند.
این کبوتر خونین بال گوش به فرمان ولایت فقیه بودن را رمز پیروزی ایران در انقلاب اسلامی می داند و از همگان می خواهد همواره در مسیر حاکمیت ولایت فقیه حرکت کنند.
وی شهادت را نهایت آرزوی مومن می داند.
به گفته منابع آگاه به دلیل سوختن کامل جنس خاکی این شهید و این مساله که پنج نفر در لحظه انفجارتانک حضور داشتند واستخوان های به جا مانده از این شهدا هیچ وقت شناسایی نشد.
پدر شهید جهانگیر کرمی پور سادگی، قناعت و گشاده رویی را مهمترین ویژگی اخلاقی این شهید ذکر کرد.
